Tegoroczne Cartoon Forum odbyło się w Stavanger w Norwegii. O filmie norweskim, a szczególnie norweskim filmie animowanym wiemy mało, ale jest to coraz bardziej znacząca w Europie kinematografia szczycąca się już dwoma Oskarami za film animowany i rozwijająca się dynamicznie. Ludziom animacji nie trzeba wyjaśniać znaczenia tej imprezy, od 20 lat jednej z najbardziej prestiżowych w Europie. Dwadzieścia lat temu kiedy stowarzyszenie Cartoon rozpoczęło organizowanie dorocznych spotkań producentów, nadawców i inwestorów, europejska animacja znajdowała się w stanie zapaści produkcyjnej. Stacje telewizyjne wycofywały się z finansowania serii, na publiczne środki trudno było liczyć; nie istniały ku temu żadne instrumenty finansowe. W tych trudnych czasach środowisko europejskich animatorów skonsolidowało się tworząc platformę zawodowej dyskusji CARTOON. Jedną z form takiej dyskusji stało się Cartoon Forum- doroczne spotkanie producentów, nadawców, inwestorów i prezentacja wyselekcjonowanych najciekawszych projektów animowanych serii telewizyjnych jakie powstały w studiach europejskich. Przez trzy dni potencjalni inwestorzy, dystrybutorzy, nadawcy mają możliwość obejrzenia 60 projektów , a później w kuluarach, podczas nieformalnych spotkań ustalenia oczekiwań, zasad współpracy etc.

Przez 20 lat na rynku europejskim powstało kilka innych podobnych inicjatyw i nadal powstają nowe, ale Cartoon Forum wyróżnia nie tylko wiek, ale także nieustanna zmiana lokalizacji. Co roku Forum odbywa się w innej europejskiej miejscowości. Warunek - nie może ona liczyć więcej niż 100000 mieszkańców i musi być związana z animacją. W ten sposób organizatorzy starają się stwarzać szansę zaprezentowania osiągnięć i możliwości wielu europejskim kinematografiom. W przyszłym roku po raz pierwszy Forum odbędzie się w kraju Europy Środkowo-Wschodniej, na Węgrzech, a za dwa lata być może w Polsce.

Od przyszłego roku Cartoon rozszerzy formułę Forum, dotychczas inicjatywy europejskiej, na cały świat organizując w Ameryce Południowej i Azji spotkania producentów europejskich, latyno-amerykańskich i azjatyckich, australijskich.

W Stavanger w tym roku pokazano zróżnicowaną ofertę serii animowanych. W równych proporcjach były prezentowane projekty dla dzieci w wieku przedszkolnym, wczesno-szkolnym, znacznie mniejsza ( 3 serie) przeznaczona była dla młodzieży. Ciekawą propozycją była seria omawiająca zagrożenia dotykające dzieci i młodzież w życiu dorosłym wykorzystująca plastykę różnorodnych oznaczeń informacyjnych. Oglądanie propozycji serii telewizyjnych z całej Europy uzmysławia różnicę w podejściu do animacji. W Stavanger największym zainteresowanie m cieszyły się mało skomplikowane artystycznie produkcje, ale za to operujące ciekawą historią, dowcipne, z solidnie skonstruowaną strukturą opowieści. Ten trend zauważalny jest na całym świecie. W Polsce także, co potwierdzają opublikowane niedawno badania PISF, że widzowie najwyżej cenią dobrze opowiedzianą ciekawą historię. Technika realizacji znajduje się na dalszym miejscu. Wyraźnie widać to było w Stavanger.

Drugim ważnym elementem decydującym o tym, czy propozycja znalazła swoich odbiorców była użyteczność produktu dla potrzeb rynkowych. Oferty dobrze sformatowane na potrzeby dziecięcych kanałów filmowych znajdowały wielu chętnych skłonnych zainwestować w zakup licencji. Jak na tym tle wypadła polska propozycja Muzyczna Szkoła Ptaszydełek ? Nie najgorzej. Padło kilka propozycji koprodukcji z różnych kontynentów. Efekty? O tym następnym razem.

Andrzej Wojnach