Opis

(właściwie Antoniszczak), reżyser filmów animowanych, scenarzysta, autor opracowań plastycznych. Urodził się w Nowym Sączu w 1941 roku, zmarł w Lubieniu koło Myślenic w roku 1987.

Starszy brat reżysera filmów animowanych i pisarza Ryszarda Antoniusa Antoniszczaka. Absolwent średniej szkoły muzycznej (równocześnie przez 2 lata studiował fizykę na Uniwersytecie Jagiellońskim) oraz wydziału malarstwa i grafiki krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych w 1965 roku, gdzie studiował w Pracowni Rysunku Filmowego pod kierunkiem znanego reżysera filmów animowanych Kazimierza Urbańskiego. Wcześniej przez 2 lata studiował fizykę na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1968 roku współzałożyciel, wraz z Urbańskim i kilkoma innymi kolegami z pracowni rysunku filmowego, krakowskiej filii warszawskiego Studia Miniatur Filmowych, które w 6 lat później usamodzielniło się jako Studio Filmów Animowanych. Jako reżyser debiutował w 1967. Od 1977 realizował filmy noncamerowe.

Wielokrotnie nagradzany na festiwalach krajowych i zagranicznych, m.in. w 1980 roku Złotym Lajkonikiem na festiwalu w Krakowie za OSTRY FILM ZAANGAŻOWANY NON CAMERA oraz Grand Prix festiwalu w Oberhausen w 1984 za POLSKĄ KRONIKĘ NON-CAMEROWĄ NR 6 (1983).

Jego filmów nie można nie rozpoznać. A ich twórca należy do tych autorów animacji filmowych, którego trudno pomylić z jakimkolwiek innym autorem filmów tego gatunku. Rozedrgane, pulsujące, pełne ruchu i jakiejś nieporadności plastycznej, która ukrywa to, że jest zamierzona, z pomysłowym, zaskakującym, absurdalnym, nonsensownym, groteskowym czy satyrycznym komentarzem, pełne chropawych dźwięków, tak samo chropawych jak czytany najczęściej przez amatorów, pełen pomyłek i kiksów językowych komentarz, filmy Juliana Józefa Antonisza po ponad 20 latach od śmierci reżysera i prawie tyle samo od upadku PRL, wzbudzają wciąż równie wielki co niegdyś aplauz widowni, także tej młodej, która o tym twórcy nigdy wcześniej nie słyszała, a realia PRL odbiera jak pochodzące z baśni.

Więcej>>>
http://www.culture.pl/pl/culture/artykuly/os_antonisz_julian_jozef

Filmografia
1967 Fobia; 1969 W szponach seksu (nagroda: Tours 1969); 1970 Jak to się dzieje, pyta Agnisia, że na ekranie widzimy misia; Jak nauka wyszła z lasu (nagroda: Poznań 1971); 1971 Jak działa jamniczek (nagrody: Kraków 1972; Mannheim 1972; Katowice 1972); 1972 Tysiąc i jeden drobiazgów; 1973 Strachy na Lachy; Te wspaniałe bąbelki w tych pulsujących limfocytach; 1974 Kilka praktycznych sposobów na przedłużenie sobie życia; 1975 Film o sztuce biurowej; 1976 Bajeczka międzyplanetarna; Film Grozy; 1977 Słońce, Film bez kamery; Katastrofa (non-camera); 1978 Ludzie więdną jak liście; Dziadowski blues (non camera), czyli nogami do przodu (nagroda: Zakopane 1980); Co widzimy po zamknięciu oczu i zatkaniu sobie uszu; 1979 Ostry film zaangażowany (nagrody: Kraków 1980, 2 nagrody, w tym Grand Prix); 1980 Pan Tadeusz. Księga I. Gospodarstwo (nagroda: nagroda Ministra Kultury i Sztuki 1980); Dokument animowany non camera, czyli reżyser Krzysztof Gradowski o sobie; 1981 Polska Kronika Non-camerowa nr 1 (nagroda: Kraków 1982); 1982 Polska Kronika Non-camerowa nr 3; Polska Kronika Non-camerowa nr 4, wydanie B; 1983 Dodatkowe wole trawienne magistra Kizioła; Polska Kronika Non-camerowa nr 5; Polska Kronika Non-camerowa nr 6, wydanie B; (nagrody: Oberhausen 1984 2 nagrody, w tym FIPRESCI); 1984 Oberhausen, Duisburg, Dortmund, Dźsseldorf, Hannover, Hamburg, czyli non-camerowy reportaż z podróży po Republice Federalnej Niemiec; Polska Kronika Non-camerowa nr 7. Wydanie export color; 1985 Czyżby wolny rynek w organizmie biologicznym?; Polska Kronika Non-camerowa nr 8. Wydanie A; Polska Kronika Non-camerowa nr 9. Wydanie B; Polska Kronika Non-camerowa nr 10. Wydanie B; Światło w tunelu (nagrody: Oberhausen 1986; Nagroda Szefa Kinematografii 1987); 1986 Polska Kronika rysunkowa, animowana, non-camerowa nr 11. Wydanie A; Polska Kronika rysunkowa, animowana, non-camerowa nr 12. Wydanie B (nagroda: Nagroda Szefa Kinematografii 1987).